خودت باش

خودت باش؛ شاید بد ترین پندی باشد که

به برخی می توان داد.

((تام سامسون))

روزی رییس جمهور سابق آمریکا،>، تعدادی از دوستان محل زادگاهش را برای نهار به کاخ سفید دعوت کرد.مهمان ها نگران بودند که چطور آداب غدا خوردن را به جا اورند.سرانجام تصمیم گرفتند هر کاری که رییس جمهور انجام داد، آن ها هم به تقلید از او همان کار را انجام دهند.

همه چیز به خوبی پیش می رفت تا این که زمان صرف چای رسید. رییس جمهور چای خود را در نعلبکی ریخت.دوستان هم همین کار را کردند. رییس جمهور مقداری شکر به چای اضافه کرد، و دوستانش نیز چنین کردند.رییس جمهور روی صندلی خم شد و نعلبکی را روی زمین جلوی گربه اش گذاشت . . .

نکته: ما نباید مانند والدین، برادر، خواهر و یا حتی دوستانمان باشیم، مگر این که او همان کسی باشد که ما می خواهیم باشیم.شاید ما رنگ چشم هایمان را به ارث ببریم، اما تقدیر ما این نیست که کسی شویم که قبل از ما آمده است. تقیر ما این نیست که مثل آنها زندگی کنیم؛ زیرا تقدیر ما این است که همان شخصی شویم که خودمان تصمیم می گیریم باشیم.

از کتاب: به دنیا آمده ایم تا خوشبخت شویم! – نوشته سعید گل محمدی

رفیق بیش فعال...